ಈಗಾಗಲೇ ರೈತ ತನ್ನ ಬೆಳೆಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೆಲೆಯಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಕೃಷಿ ವ್ಯಾಪಾರವು ತೆರೆದುಕೊಂಡರೆ, ಭಾರತೀಯ ರೈತರು ಎರಡು ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಅದರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ಮೋದಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಭಾಗ್ಯ ಇದಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ರೈತ ಚಳವಳಿಯು ಮೂರು ರೈತ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು. ಇಲ್ಲಿ ರೈತರು ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ (MSP) ಸಾಧಿಸಲು ದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನ ಮೂಲಕ ತರಲು ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಕರಡನ್ನು ತಂದಿತು. ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧದಿಂದಾಗಿ, ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತೊಂದರೆ ಎದುರಾಯಿತು. ಈಗ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅಮೆರಿಕದೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಇದರ ಹೊರೆ ಭಾರತದ ರೈತರ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿದೆ. ಮುಂಬರುವ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ರೈತರು ಒಗ್ಗೂಡಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದಿದ್ದರೆ, ರೈತರ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಬಹುದು.
ಬ್ರಾಂಡನ್ ಲಿಂಚ್ ನೇತೃತ್ವದ ಅಮೆರಿಕದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ನಿಯೋಗವು ಮಾರ್ಚ್ 25ರಿಂದ 29ರವರೆಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿತು. ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ನಡುವಿನ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಚ್, ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದರು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಸುಗಮ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರ ತಜ್ಞರು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅಮೆರಿಕದ ಮುಂದೆ ಶರಣಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಅಗ್ಗದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಖರೀದಿಸುವ ಬದಲು ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಭಾರತದ ತೋಳನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಈಗಾಗಲೇ ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ ಖರೀದಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಭಾರತದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಚಿವರು ಭಾರತದ ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಚೀನಾದ ಬದಲು ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಗಲಿರುಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಅಮೆರಿಕದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ಮುಂದೆ ಶರಣಾಗಿದೆ.
ಈ ನಿಯೋಗದ ಹಠಾತ್ ಆಗಮನದ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಾರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು, ಏಪ್ರಿಲ್ 2 ರಿಂದ, ಅಮೆರಿಕವು ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಯಾವುದೇ ದೇಶವು ಅಮೆರಿಕದ ಆಮದುಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಸುಂಕವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೋ, ಅಮೆರಿಕವು ಸಹ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಸುಂಕವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅಮೆರಿಕದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಟ್ರಂಪ್ ಅವರಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು, ಭಾರತ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುಂಕ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೇಳಿದರು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದೊಂದಿಗೆ ಸಮಗ್ರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೂ ಅಮೆರಿಕವು ಏಪ್ರಿಲ್ 2ರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕ್ರಮದಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಈ ನಿಯೋಗವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ, ಬ್ರಾಂಡನ್ ಲಿಂಚ್ ನೇತೃತ್ವದ ಈ ನಿಯೋಗದ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೇ? ಕೃಷಿ ತಜ್ಞ ಮತ್ತು ‘ರೂರಲ್ ವಾಯ್ಸ್’ ನ ಸಂಪಾದಕ ಹರ್ವೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಈ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕೃಷಿ ವಲಯವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ರೈತರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಆತಂಕ ಆಧಾರರಹಿತವಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ, ಅಮೆರಿಕ ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದೆ. ಕೃಷಿ ತಜ್ಞ ಹರೀಶ್ ದಾಮೋಧರನ್ ಅಮೆರಿಕದ ಕೃಷಿ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದು, ಕಳೆದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚೀನಾ ಅಮೆರಿಕದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದಂತಹ ದೇಶಗಳಿಂದ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಮೆರಿಕ ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಇವೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆಯು ಭಾರತೀಯ ಮಾಂಸ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದು, ಮುಂಬರುವ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಆಹಾರ, ಸೋಯಾಬೀನ್ ಮತ್ತು ಜೋಳದ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸರಕುಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ಭಾರತ ಭಾರೀ ಆಮದು ಸುಂಕ ವಿಧಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಆನುವಂಶಿಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಇದನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ, ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಬೆದರಿಸುವ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅಮೆರಿಕದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದಕರು ತಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಹೇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕದೊಂದಿಗಿನ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಿದೆ.
ಈ ಬೆಳೆಗಳು ಏನಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಸೋಯಾಬೀನ್ ಮತ್ತು ಜೋಳವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಮುಖ ಆಸಕ್ತಿ ಹತ್ತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ‘ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಸೇಬುಗಳು’, ಅಮೆರಿಕನ್ ಪೇರಳೆ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ ಬಾದಾಮಿಗಳಂತಹ ಕೆಲವು ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಸಹ ಇರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಆದರೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಹ ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಹುದು. ಅಮೆರಿಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಭಾರತೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಕೂಡ ಈ ಆಮದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕೋಳಿ ಸಾಕಣೆ ಉದ್ಯಮ, ಮಾಂಸ ರಫ್ತುದಾರರು ಮತ್ತು ಜವಳಿ ಗಿರಣಿ ಮಾಲೀಕರು ಸಹ ಅಗ್ಗದ ಬೆಲೆಗೆ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಲಾಭವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಇದರಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹಾನಿಯಾದರೆ ಅದು ಭಾರತೀಯ ರೈತರು. ಈಗಾಗಲೇ ರೈತ ತನ್ನ ಬೆಳೆಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೆಲೆಯಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಕೃಷಿ ವ್ಯಾಪಾರವು ತೆರೆದುಕೊಂಡರೆ, ಭಾರತೀಯ ರೈತರು ಎರಡು ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಅದರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಈ ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿನ ಬಡ ರೈತರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಈ ವರ್ಷ ಸೋಯಾಬೀನ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ಆದರೂ ಅದರ ಬೆಲೆಗಳು ಕುಸಿದಿವೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿದಿದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಿಂದ ಆಮದಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೂವರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ ತೆರೆಯುವುದರಿಂದ, ರೈತನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವ ಕೊನೆಯ ಭರವಸೆಯೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ರೈತರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಉಳಿದಿರುವ ಏಕೈಕ ಆಯ್ಕೆ ಆಂದೋಲನ. ರಾಷ್ಟ್ರವ್ಯಾಪಿ ರೈತ ಒಕ್ಕೂಟ ಸಂಯುಕ್ತ ಕಿಸಾನ್ ಮೋರ್ಚಾ ಈಗಾಗಲೇ ಅಮೆರಿಕದೊಂದಿಗಿನ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಕೇವಲ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ವಿಷಯ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಯುಗಧರ್ಮ | ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ
ಯೋಗೇಂದ್ರ ಯಾದವ್
ಸ್ವರಾಜ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು, ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕ
