ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ 1989ರ ರಾಮಮಂದಿರದ ‘ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹ’ (ರಾಮಶಿಲೆ) ಅಭಿಯಾನದ ನಂತರ, ಇದೀಗ ಮತ್ತೊಂದು ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರದ ಶಿಲಾ ಸಾಗಣೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮಹಾಬಲಿಪುರಂನಿಂದ ಬಿಹಾರದ ಪೂರ್ವ ಚಂಪಾರಣ್ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 200 ಟನ್ ತೂಕದ ಶಿವಲಿಂಗವೊಂದನ್ನು ರಸ್ತೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಇದೊಂದು ಭಾರೀ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಬಿಹಾರದ ಕೇಸರಿಯಾ ಸಮೀಪದ ಕೈತ್ವಾಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ‘ವಿರಾಟ್ ರಾಮಾಯಣ ಮಂದಿರ’ಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಬೃಹತ್ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ಬಿಹಾರದವರೆಗಿನ ಸುದೀರ್ಘ ರಸ್ತೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.
ಏನಿದು ಯೋಜನೆ?
ಬಿಹಾರದ ಪಾಟ್ನಾ ಮೂಲದ ಮಹಾವೀರ ಮಂದಿರ ಟ್ರಸ್ಟ್, ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಲಿರುವ ‘ವಿರಾಟ್ ರಾಮಾಯಣ ಮಂದಿರ’ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾಂಬೋಡಿಯಾದ ಅಂಕೋರ್ ವಾಟ್ ದೇವಾಲಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎತ್ತರವಾದ (ಸುಮಾರು 270 ಅಡಿ) ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಟ್ರಸ್ಟ್ನ ಉದ್ದೇಶ. ಈ ದೇವಾಲಯದ ಸಂಕೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 18 ಗೋಪುರಗಳಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಈ ಬೃಹತ್ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮಹಾಬಲಿಪುರಂ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಅಲ್ಲಿನ ಗ್ರಾನೈಟ್ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ (ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು) ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ತೂಕ ಅಂದಾಜು 200 ಟನ್ ಇದ್ದು, 33 ಅಡಿ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು 33 ಅಡಿ ಸುತ್ತಳತೆಯಿದೆ.
ಇಷ್ಟು ಭಾರವಾದ ಏಕಶಿಲೆಯನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಾರಿಗಳು ಸಾಲದು. ಹೀಗಾಗಿ ನೂರಾರು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಿಶೇಷವಾದ ಮಲ್ಟಿ-ಆಕ್ಸಲ್ ಹೈಡ್ರಾಲಿಕ್ ಟ್ರೈಲರ್ (Multi-axle hydraulic trailer) ಅಳವಡಿಸಿದ ಟ್ರಕ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ದೆಹಲಿ | ಒತ್ತುವರಿ ತೆರವು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ತೂರಾಟ, 5 ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಗಾಯ
ಈ ಬೃಹತ್ ಟ್ರಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ರಸ್ತೆಯ ಅಗಲವನ್ನೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ತೆಲಂಗಾಣ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬಿಹಾರಕ್ಕೆ ಈ ವಾಹನ ತೆರಳುತ್ತಿದೆ. ವಾಹನ ಸಾಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಜನರು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಈ ಬೃಹತ್ ಶಿಲೆಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಜೆಸಿಬಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೂವಿನ ದಳಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುವ ದೃಶ್ಯಗಳೂ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ಭದ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಚಾರ ದಟ್ಟಣೆ ಉಂಟಾಗದಂತೆ ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಭದ್ರತಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ವಾಹನದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹೋಲಿಕೆ
1989ರಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಮಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ‘ರಾಮಶಿಲೆ’ ಪೂಜೆ ನಡೆಸಿ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅದು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಜನಪರ ಅಭಿಯಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶಿವಲಿಂಗದ ಸಾಗಣೆಯು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದು ಚಿಕ್ಕ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಕೈಯಿಂದ ಸಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಒಂದೇ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಿಂದ ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ವಸ್ತುಗಳ ಸಾಗಣೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅಂದಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವಂತಿದೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಯು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿಯೂ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ ಮತ್ತು ಕರಕುಶಲ ನೈಪುಣ್ಯವು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ದೇವಾಲಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿನಿಮಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಬೃಹತ್ ಕ್ರೇನ್ಗಳು, ಟ್ರಕ್ಗಳು ಮತ್ತು ಹೈವೇಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವೊಂದರ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಲಿದೆ.
