ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಮೆರಿಕ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಕಾಳಜಿ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದಿಗಿಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಇಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟು, ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೂ ಆಪತ್ತು ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಬೀಸುವ ಬಿಸಿಗಾಳಿ, ಉಭಯ ಕರಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಚಂಡಮಾರುತಗಳು, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಮತ್ತು ಬರಗಾಲಗಳು ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನಗಳಿಗಾಗಲೀ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದಭಾವ ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳ ಪ್ರಭಾವವು ಸಾಗರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಆರೋಗ್ಯ ತುರ್ತುಸ್ಥಿತಿ, ದುರ್ಬಲ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗದಾಪ್ರಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಅಸಡ್ಡೆ ಇತರ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಮೆರಿಕ(ಯುಎಸ್ಎ) ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಕಾಳಜಿ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದಿಗಿಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಇಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟು, ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೂ ಆಪತ್ತು ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ.
ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಚೌಕಟ್ಟು ಸಮಾವೇಶ (UNFCCC) ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅಂತರಸರ್ಕಾರಿ ಸಮಿತಿ (IPCC) ಸೇರಿದಂತೆ 66 ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವಂತೆ ಶ್ವೇತಭವನವು (White House) ಜನವರಿ 7ರಂದು ಯುಎಸ್ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿತು. UNFCCC ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಹವಾಮಾನ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿಯಾದ ‘ಗ್ರೀನ್ ಕ್ಲೈಮೇಟ್ ಫಂಡ್’ನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಾಗಿ ಯುಎಸ್ ಖಜಾನೆ ಇಲಾಖೆಯು ಜನವರಿ 8ರಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಇದರ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದು ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶ ಹೀಗಿದೆ: ಹವಾಮಾನದ ಅಪಾಯವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹವಾಮಾನ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಕೇವಲ ಐಚ್ಛಿಕ ಎಂದು ಯುಎಸ್ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ.
ಹವಾಮಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಹವಾಮಾನ ಸೇವಾ ಸರಪಳಿಯ ತುತ್ತ ತುದಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ಹಡಗುಗಳು, ತೇಲುಬುಯಿಗಳು (buoys) ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದ ಬರುವ ದತ್ತಾಂಶಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮುನ್ಸೂಚನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಸೂಪರ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳು ಈ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು (models) ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸರಪಳಿಯ ಯಾವುದೇ ಕೊಂಡಿ ತುಂಡಾದರೂ, ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತೆರಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ”ಸೇತುವೆ ನಡುಗಲು ಶುರುವಾಗುವವರೆಗೂ ಕಳೆದುಹೋದ ಬೋಲ್ಟ್ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹವಾಮಾನ ತಜ್ಞರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದರಿಂದ ಹಣ ಉಳಿತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ಅಮೆರಿಕದ ವಾದ. ವಾರ್ಷಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಜವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವು ‘ಅಪಾಯ’ಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯುಎಸ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹವಾಮಾನ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅದರ ಮೊದಲ ಬಲಿಪಶು ಅಮೆರಿಕವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ. ಚಂಡಮಾರುತ, ಪ್ರವಾಹ, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಗಾಳಿ ಈಗಾಗಲೇ ಅಮೆರಿಕದಾದ್ಯಂತ ಭಾರೀ ನಷ್ಟವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೂ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಉಡಾಫೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ದೂರವೇನಿಲ್ಲ. ಹವಾಮಾನವು ಒಂದು ಅಂತರ್ ಸಂಪರ್ಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರ ಅಥವಾ ಧ್ರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದೆ ನೀವು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮುಂಗಾರು ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಪೆಸಿಫಿಕ್ನಲ್ಲಿರುವ ‘TAO/TRITON’ ಎಂಬ ಸಾಗರ ತೇಲುಬುಯಿ ಜಾಲ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ ನಿನೋ-ಲಾ ನಿನಾ (El Niño-La Niña) ಚಕ್ರವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಮುಖ್ಯವೆಂದರೆ, ಎಲ್ ನಿನೋ ಭಾರತೀಯ ಮುಂಗಾರಿನ ‘ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ವಿಚ್’ ಇದ್ದಂತೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಧನಸಹಾಯ ನಿಂತುಹೋಗಿ ಎಲ್ ನಿನೋದ ಆರಂಭವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಭಾರತೀಯ ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆಯು (IMD) ಬರಗಾಲದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಅಮೆರಿಕ ನಡೆಯಿಂದ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು:
ಹವಾಮಾನ ನಿಧಿಯ ಕಡಿತವು ‘ಬಟರ್ಫ್ಲೈ ಎಫೆಕ್ಟ್’ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ (ಅಂದರೆ- ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಅಪಾಯ). ಗ್ರೀನ್ ಕ್ಲೈಮೇಟ್ ಫಂಡ್ನಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಮುಖ ದಾನಿ ದೇಶವೊಂದು ಹಿಂದೆ ಸರಿದಾಗ, ದುರ್ಬಲ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳು ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತವೆ. ವಿಶ್ವ ಹವಾಮಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (WMO) ಕೂಡ ನಿಧಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಕಡಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ (Global South) ದೇಶಗಳಿಗೆ ‘ನಿರಂತರತೆ’ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತವು ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಹವಾಮಾನ ಸೇವೆಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಾದಿಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಎರಡನೇ ಅಪಾಯವು ಈಗಾಗಲೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹವಾಮಾನ ದತ್ತಾಂಶವು ಕಡಿಮೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾದರೆ ಅಥವಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗೂಗಲ್ನ ‘ಗ್ರಾಫ್ಕಾಸ್ಟ್’ (GraphCast) ಮತ್ತು ಎನ್ವಿಡಿಯಾದ ‘ಅರ್ಥ್-2’ (Earth-2) ಅಂತಹ ಎಐ-ಚಾಲಿತ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಖಾಸಗೀಕರಣ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಣ ಪಾವತಿಸುವ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಹವಾಮಾನ ಸೇವೆಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸರಕಾದರೆ, ಶ್ರೀಮಂತರು ಮೊದಲು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಡವರು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಹಿಂತೆಗೆತದ ಅಂತಿಮ ಹಂತವು ಹವಾಮಾನ ಸೇವೆಗಳ ಈ ಖಾಸಗೀಕರಣವೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಬದಲಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ವಸ್ತುವಾದರೆ, ಜಾಗತಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ದೇಶಗಳು ಸುರಕ್ಷತೆಯಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಭಾರತವು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆತಂಕದಲ್ಲಿದೆ. ಇಸ್ರೋ (ISRO) ಇನ್ಸಾಟ್ ಮತ್ತು ಓಷಿಯನ್ಸ್ಯಾಟ್ ಸರಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಇಂದಿಗೂ ಜಾಗತಿಕ ದತ್ತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.
ಭಾರತವು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಜಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಸಾಗರದ ವಿಶಾಲವಾದ ದತ್ತಾಂಶ-ವಿರಳ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ನಾವು ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಲುದಾರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಮೆರಿಕ ಈ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೆ, ಭಾರತವು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮೆರಿಕದ ಉದ್ಧಟತನ ಇದೇ ಮೊದಲೇನೂ ಅಲ್ಲ, ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಇಳಿಕೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ನಿಲುವುಗಳು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಒಲವು ತೋರಿದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. 1998ರಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಂಟನ್ ಆಡಳಿತವು ಕ್ಯೋಟೋ ಪ್ರೊಟೊಕಾಲ್ (Kyoto Protocol) ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹವಾಮಾನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಂತರ ಬಂದ ಬುಷ್ ಆಡಳಿತವು ಇದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಲು (Ratify) ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಈ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು.
ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಹವಾಮಾನ ಒಪ್ಪಂದ (Paris Agreement) ಅಮೆರಿಕದ ಹವಾಮಾನ ನೀತಿಯಲ್ಲಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ. ಒಬಾಮಾ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ (2016) ಅಮೆರಿಕವು ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿತು. 2017/2020ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತ ಬಂದ ನಂತರ, ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಅಮೆರಿಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು 2020ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. 2021ರಲ್ಲಿ ಜೋ ಬೈಡನ್ ಅವರು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ (2025-26), ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊರತರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬೈಡನ್ ಆಡಳಿತವು ‘ಹಣದುಬ್ಬರ ಇಳಿಕೆ ಕಾಯ್ದೆ’ (IRA) ಮೂಲಕ ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಆದರೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ತೈಲ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಯೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇತ್ತೀಚಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದ ತೆರಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ತೈಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲ ಕೊರೆಯುವಿಕೆಗೆ (Drilling) ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಒಬಾಮಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತವು ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ನೂರಾರು ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಬೈಡನ್ ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದರೂ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಡಳಿತವು ಅವುಗಳನ್ನು “ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಿಯಮಗಳು” ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೈಬಿಡುತ್ತಿದೆ.
ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾವರಗಳಿಂದ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ತಂದಿದ್ದ ಕ್ಲೀನ್ ಪವರ್ ಪ್ಲಾನ್ (Clean Power Plan) ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಸರ್ಕಾರ ಅದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಹಾಳುಗೆಡವುತ್ತಿರುವ ʼರೀಲ್ಸ್ʼ ಗೀಳು; ಬೇಕಿದೆ ಕಡಿವಾಣ
ಈ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಎಂದಿಗೂ ವಾತಾವರಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ನಿಲುವು ತಾಳಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಹೊಡೆತ ಎಂಬ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಅಮೆರಿಕ ಕಾಲುಕಿತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಇಳಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೊರಡುವುದೂ ದುಸ್ತರವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕವೇ, ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರುವ ಕೆಲಸಗಳು ಆಗಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮುಂದಿರುವ ದಾರಿಯೆಂದರೆ ಹವಾಮಾನ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದು. ಯುರೋಪಿನ ECMWF ಸಂಸ್ಥೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡಕ್ಕೂ ಇಂಡೋ-ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತಹದೇ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಜಪಾನ್, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭಾರತವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹವಾಮಾನ ಸೇವಾ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೂ ದತ್ತಾಂಶ ವಿನಿಮಯಕ್ಕಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಬಾರದು. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಉಂಟಾದಾಗ ಚೀನಾ ದೇಶವು ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಗೆ ಅಪಾಯ ತಂದೊಡ್ಡಬಹುದು.
ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ‘ಹವಾಮಾನ ಗುರಾಣಿ’ಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಚಂಡಮಾರುತ ಏಳುವಾಗ ನಾವು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನ ಅನುಮತಿಗಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿಯ ಬೆಲೆಯ ನಿಗದಿಗಾಗಿಯೋ ಕಾಯುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಈ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಸಂಭವಿಸದಂತೆ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು.
ಮಾಹಿತಿ ಕೃಪೆ: ರಾಕ್ಸಿ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಕೋಲ್, ದಿ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಟೈಮ್ಸ್
