ಐಎಂಎಫ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಈ ಸಮಗ್ರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಮುಖಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ನಿಂತುಹೋಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಐಎಂಎಫ್ ತುರ್ತು ಹಣಕಾಸು ನೀಡಿ ಜೀವ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ದೇಶವು ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಕಾಲಮೇಲೆ ತಾನು ನಿಂತು ಓಡಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ತುಂಬುತ್ತದೆ
ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಜಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಕುಸಿದರೂ ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಮೇಲೆ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿ (ಐಎಂಎಫ್) ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಬೃಹತ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ(1939-45) ಭೀಕರತೆಯಿಂದ ನಲುಗಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಮರುಜೀವ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಇವು ಕೇವಲ ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಯಾವುದೇ ದೇಶ ಆರ್ಥಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಅಥವಾ ಬೃಹತ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಕೈಹಾಕಿದಾಗ ಮೊದಲು ಕೇಳಿಬರುವ ಈ ಹೆಸರುಗಳ ಹಿಂದಿನ ನೈಜ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
1944ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ನ್ಯೂ ಹ್ಯಾಂಪ್ಶೈರ್ನ ಬ್ರೆಟನ್ ವುಡ್ಸ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟನ್ನ ಖ್ಯಾತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಜಾನ್ ಮೇನಾರ್ಡ್ ಕೀನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಖಜಾನೆ ಅಧಿಕಾರಿ ಹ್ಯಾರಿ ಡೆಕ್ಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಫಲವಾಗಿ ಈ ‘ಬ್ರೆಟನ್ ವುಡ್ಸ್ ಅವಳಿಗಳು’ ಜನ್ಮತಾಳಿದವು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಕಾರವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದು, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಕರೆನ್ಸಿ ಅಪಮೌಲ್ಯೀಕರಣವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಿಂದ ನಾಶವಾದ ದೇಶಗಳ ಮರುನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂಡವಾಳ ಒದಗಿಸುವುದು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಧಾನ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಐಎಂಎಫ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಜಾಗತಿಕ ಹಣಕಾಸು ಆಡಳಿತದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡವು.
ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿಯು (ಐಎಂಎಫ್) 1944ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದರೂ, ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದು 1945ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 27ರಂದು. ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶ ಜಾಗತಿಕ ವಿತ್ತೀಯ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುವುದು, ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇಶಗಳ ಪಾವತಿಗಳ ಸಮತೋಲನ (ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಆಫ್ ಪೇಮೆಂಟ್ಸ್) ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು. ಯಾವುದೇ ದೇಶವು ತನ್ನ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ತಾನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಗತ್ಯ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಪಾವತಿಸಲು ಅಸಹಾಯಕವಾದಾಗ ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಆ ದೇಶವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಿವಾಳಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಐಎಂಎಫ್ ಆಪತ್ಕಾಲದ ನೆರವು ನೀಡುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಐಎಂಎಫ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಯು ಅಮೆರಿಕದ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಡಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ಥಾನವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಭಾವದ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು. ಪ್ರಸ್ತುತ 191 ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು ಗವರ್ನರ್ಗಳ ಮಂಡಳಿಯ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಧಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ, ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಇದರ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಐಎಂಎಫ್ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ‘ಕೋಟಾ’ (Quota) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರುವಾಗ ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಗಾತ್ರ (ಜಿಡಿಪಿ), ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವ ದೇಶ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೋಟಾ ನೀಡುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಐಎಂಎಫ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕು (ವೋಟಿಂಗ್ ಪವರ್) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಣವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸಾಲ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಇದು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ‘ವಿಶೇಷ ಸೆಳೆಯುವ ಹಕ್ಕುಗಳು’ (SDR) ಎಂಬ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮೀಸಲು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಐಎಂಎಫ್ ಸಾಲ ನೀಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಾಲ ಮಂಜೂರು ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ‘ರಚನಾತ್ಮಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ’ (Structural Adjustment Programs) ಎಂಬ ಕಠಿಣ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ಪಡೆಯುವ ದೇಶವು ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವುದು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೀಡುವ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡುವುದು, ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ಖಾಸಗೀಕರಣಗೊಳಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ನಿರ್ಬಂಧಗಳ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಲ ಪಡೆದ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವುದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಉಂಟಾಗಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತೀವ್ರ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಲೇಖನ | ಎಐ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ: ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದ ಕರಾಳ ಮುಖ ಅನಾವರಣ
ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಐಎಂಎಫ್ನಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಲ ಪಡೆದ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೆರಿಕದ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ನಿರಂತರ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಹಣದುಬ್ಬರದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿರುವ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಸುಮಾರು 41.7 ಬಿಲಿಯನ್ ಎಸ್ಡಿಆರ್ (5.184 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ) ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತಿದೆ. ಇದರ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿರುವ ಉಕ್ರೇನ್ (1,35,650 ಕೋಟಿ ರೂ.) ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈಜಿಪ್ಟ್ (10.77 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ) ಇವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲದೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಈಕ್ವೆಡಾರ್ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಸಹ ಐಎಂಎಫ್ ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲಾಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿವೆ.
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್
ಐಎಂಎಫ್ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿದರೆ, ಇದೇ ಬ್ರೆಟನ್ ವುಡ್ಸ್ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಬೃಹತ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳತ್ತ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿದೆ. ಐಎಂಎಫ್ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ನಿಗಾ ಘಟಕದಲ್ಲಿರುವ ರೋಗಿಗೆ ಜೀವರಕ್ಷಕ ಔಷಧಿ ನೀಡುವ ವೈದ್ಯನಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಭವಿಷ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಒದಗಿಸುವ ಪೋಷಕನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆಯಿದ್ದರೂ, ಆರ್ಥಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇವೆರಡೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಮತ್ತು ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸರ್ವನಾಶವಾಗಿದ್ದ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, 1960ರ ದಶಕದ ನಂತರ ಇದರ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಬದಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಬಡತನವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು. ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳು, ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬಡತನ ಮುಕ್ತ ಸುಸ್ಥಿರ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಇದು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ.
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಯೂ ಸಹ ಐಎಂಎಫ್ನಂತೆಯೇ ಅಮೆರಿಕದ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಡಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ‘ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಐದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಮೂಹವಾಗಿದೆ (World Bank Group). ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ಆದಾಯದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಾಲ ನೀಡುವ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ (IBRD) ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ಬಡ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಡ್ಡಿ ರಹಿತ ಸಾಲ ಹಾಗೂ ಅನುದಾನ ನೀಡುವ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಂಸ್ಥೆ (IDA) ಸೇರಿವೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಯಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯುವ ಸಾವಿರಾರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ.
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಬೃಹತ್ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಬಹಳ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಐಎಂಎಫ್ನಂತೆ ಕೇವಲ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವಂತಿಗೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಜಾಗತಿಕ ಹಣಕಾಸು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ‘AAA’ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ರೇಟಿಂಗ್ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ IBRD), ತನ್ನದೇ ಆದ ಬಾಂಡ್ಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿದರದಲ್ಲಿ ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ಗಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪಡೆದ ಹಣವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಸಾಲವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಬಡ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ IDA ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನೀಡುವ ದೇಣಿಗೆಯೇ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ನೀಡುವ ಸಾಲಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸಾಲ ಮಂಜೂರು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಇದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು (Environmental and Social Safeguards) ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಜನೆಗೆ ಹಣ ನೀಡುವಾಗ ಆ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಾರದು, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಅಥವಾ ಹೆದ್ದಾರಿ ನಿರ್ಮಾಣದಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ನಿರ್ವಸಿತರಾದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆಯದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಹಣದ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಸಾಲ ನೀಡಿಕೆಯ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಬಂಧವಾಗಿದೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಲ ಪಡೆದ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೆಸರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಭಾರತವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಯೋಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನಿಂದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಸಂಚಿತ ಸಾಲವನ್ನು (39.11 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ.ಗೂ ಅಧಿಕ) ಪಡೆದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಸರಬರಾಜು, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ಹಸಿರು ಇಂಧನ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡಿದೆ. ಭಾರತದ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ಬ್ರೆಜಿಲ್, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ದೇಶಗಳು ಸಹ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಲಗಾರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗಿವೆ.
ಐಎಂಎಫ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಈ ಸಮಗ್ರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಮುಖಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ನಿಂತುಹೋಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಐಎಂಎಫ್ ತುರ್ತು ಹಣಕಾಸು ನೀಡಿ ಜೀವ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ದೇಶವು ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಕಾಲಮೇಲೆ ತಾನು ನಿಂತು ಓಡಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ನೀಡುವಾಗ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಆಯಾ ದೇಶಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಮತ್ತು ನೀತಿ ನಿರೂಪಣೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿರ್ವಿವಾದ. ಆದರೆ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಈ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಇವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಟೀಕೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳು ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವೀಟೋ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಮಿತಿಮೀರಿದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ, ಇವು ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳಿವೆ. ಐಎಂಎಫ್ ಹೇರುವ ಕಠಿಣ ಆರ್ಥಿಕ ಷರತ್ತುಗಳು ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೆರಿಕದ ಹಲವು ದೇಶಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ದೂಡಿವೆ ಎಂಬುದು ವಾಸ್ತವ. ಅಂತೆಯೇ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಕೆಲವೊಂದು ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಆದಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಬೀದಿಪಾಲು ಮಾಡಿದ್ದು, ಪರಿಸರ ನಾಶಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ಹಲವರ ಪ್ರಬಲ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಮಂಡಳಿ
ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿ (IMF) ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಬಲ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಐಎಂಎಫ್ನ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ ನಿರ್ದೇಶಕಿಯಾಗಿ (Managing Director) ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ದೇಶದ ಕ್ರಿಸ್ಟಲಿನಾ ಜಾರ್ಜಿಯೆವಾ ಅವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಮೆರಿಕನ್-ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ಅಜಯ್ ಬಂಗಾ ಅವರು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಉನ್ನತ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಜಂಟಿ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು, ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದು ಹಾಗೂ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ವರ್ಗವು ನೀತಿ ನಿರೂಪಣೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಕಟವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಇವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಐಎಂಎಫ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಅಂದಾಜುಗಳು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಸುಧಾರಣಾ ಸಲಹೆಗಳು ಐಎಂಎಫ್ನ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಈ ಜಾಗತಿಕ ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನಾಯಕರನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಆಯಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ‘ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಮಂಡಳಿ’ ಅಥವಾ ‘ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮಂಡಳಿಗೆ’ (Executive Board) ಸೇರಿದೆ. ಐಎಂಎಫ್ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 24 ಜನ ನಿರ್ದೇಶಕರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಮಂಡಳಿಯಿದ್ದು, ಅವರು ಬಹುತೇಕ ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಕರ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಲಿಖಿತ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದ್ದು, ಅದರಂತೆ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕವು ತನ್ನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದರೆ, ಐಎಂಎಫ್ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಹುದ್ದೆಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ ಈ ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿದ್ದರೂ, ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನೇಮಕ ಮಾಡುವ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾತ್ರ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮಂಡಳಿಯದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಐಎಂಎಫ್ನ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು—ಇಬ್ಬರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯು ಐದು (5) ವರ್ಷಗಳದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ನಾಯಕರು ಈ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹುದ್ದೆಗೆ ಮರುನೇಮಕ (ಪುನರ್ ನೇಮಕ) ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವೂ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಮತ್ತು ಮರುನೇಮಕದ ಅವಕಾಶವು ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿರತೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ದೇಶಗಳ ಸಾಲದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಐಎಂಎಫ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ತಮ್ಮ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಬ್ರಿಕ್ಸ್ (BRICS) ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವ ಪರ್ಯಾಯ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಈ ಬ್ರೆಟನ್ ವುಡ್ಸ್ ಅವಳಿಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಾಲದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ದೇಶಗಳ ಆಂತರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವ ಬದಲು, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಏನಿದು ಕಾಶ್ಮೀರದ ‘ಕುನನ್ – ಪೋಶ್ಪೋರ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ’? ಎಬಿವಿಪಿ ತಗಾದೆ ಯಾಕೆ?
