ಗಾಜಾ ಶಾಂತಿ ಘೋಷಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ನೆತನ್ಯಾಹು ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಘೋಷಣೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದ್ಧತೆ ತೋರದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರಾಶ್ತ್ರ ಸರಬರಾಜು ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ...
ಗಾಜಾ ಘೋಷಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್-ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಸಂಘರ್ಷದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿವೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 13ರಂದು ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶಾಂತಿ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಜಾ ಶಾಂತಿ ಘೋಷಣೆಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಮಾಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಇಸ್ರೇಲ್ ಸುಮಾರು 2,000 ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಈ ಘೋಷಣೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿದಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕ, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಕತಾರ್ ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಯಂತಹ ದೇಶಗಳು ಮಾತ್ರ ಈ ದಾಖಲೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿವೆ, ಆದರೆ ಸಂಘರ್ಷದ ಮುಖ್ಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವುದು ಈ ಘೋಷಣೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಈ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು “ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಉದಯ” ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ನೆತನ್ಯಾಹು ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಘೋಷಣೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದ್ಧತೆ ತೋರದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರಾಶ್ತ್ರ ಸರಬರಾಜು ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಈ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಭ್ರಮೆಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಘರ್ಷದ ಮೂಲಗಳು 1948ರ ನಕ್ಬಾ ಘಟನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗೋಗಬೇಕಾಯಿತು. 1967ರ ಆರು ದಿನಗಳ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಗಾಜಾ ಪಟ್ಟಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಜೆರುಸಲೆಂ ಅನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಇದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದಲೂ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಆಕ್ರಮಣ ನೀತಿಗಳು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಜೀವನವನ್ನು ನರಕವಾಗಿಸಿವೆ. ಆಕ್ರಮಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಆವಾಸಗಳು, ತಡೆಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪಾಸಣಾ ಸ್ಥಳಗಳು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಮೂಲ ಸ್ಥಳದಿಂದ ವಂಚಿತಗೊಳಿಸಿವೆ. ಅಮೆರಿಕದ ನಿರಂತರ ಬೆಂಬಲ, ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿಗಳ ಅಸ್ತ್ರ ಸಹಾಯ, ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರ ಹಮಾಸ್ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ 67 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರು ಸಾವಿಗೀಡಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು. ಇದನ್ನು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿರ್ನಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಮಾಸ್ ಸುಮಾರು 1,200 ಇಸ್ರೇಲಿಯರನ್ನು ಕೊಂದು 250 ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿತು. ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಖಂಡನೀಯ, ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಘನಘೋರವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಜಾ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರಾಶ್ರಿತ ಶಿಬಿರಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿತು. ಅಮೆರಿಕದ “ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳು” ಎಂದು ಟ್ರಂಪ್ ಕೊಂಡಾಡಿದ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಈ ದಾಳಿಗಳು ಮುಂದುವರಿದವು. 2025ರವರೆಗೆ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಸಾವಿನ ಸಂಖ್ಯೆ 68 ಸಾವಿರವನ್ನು ಮೀರಿದೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಪರಿಣಿತರು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಈ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕದ ನೇರ ಬೆಂಬಲವಿದೆ, ಇದು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇರಾನ್ನಂತಹ ದೇಶಗಳು ಈ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಆರೋಪಿ ಎಂದು ಕರೆದಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಈ ದಿನ ಸಂಪಾದಕೀಯ | ಸರ್ಕಾರದ ಎರಡು ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು
ಇತ್ತೀಚಿನ ಗಾಜಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ 600 ಸಹಾಯ ಟ್ರಕ್ಗಳನ್ನು ಗಾಜಾ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅನುಮತಿಸುವುದು ಸೇರಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಮಾನವೀಯ ಸಹಾಯವೇ? ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರು ಇಸ್ರೇಲ್ ವಿರುದ್ಧ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹಣ ನೀಡುವುದು ಎಂಬ ಷರತ್ತಿದೆ. ಇದು ನ್ಯಾಯದ ಬದಲು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಂತಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಹಮಾಸ್ಅನ್ನು ನಿಶಸ್ತ್ರೀಕರಣ ಮಾಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಈ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಜಯವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇದು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತಿದೆ. ಗಾಜಾ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಟ್ರಂಪ್ ಸ್ವತಃ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುವುದು ಅಮೆರಿಕದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ನೀತಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತದೆ.
ಚರಿತ್ರೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ವಿರುದ್ಧದ ಒಕ್ಕೂಟದಂತಿದೆ. 1970ರ ದಶಕದಿಂದಲೂ ಅಮೆರಿಕದ ವೀಟೋ ಅಧಿಕಾರವು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಬೆಂಬಲದ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದಿದೆ. ಇಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟಣೆಯು ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆಯೇ? ಹಲವು ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಇಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಒಪ್ಪಂದದ ನಂತರವೂ ಇಸ್ರೇಲ್ ಗಾಜಾ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ ಎಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಹಮಾಸ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡುವಿನ ಹಿಂದಿನ ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅದೇ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗಡಿಗಳು, ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಆಕ್ರಮಣದ ಅಂತ್ಯ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಟ್ರಂಪ್ ಘೋಷಣೆಯು ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ, ಬದಲಿಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ಸುರಕ್ಷತಾ ನಿಯಂತ್ರಣ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಆಕ್ರಮಣ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸಹಾಯವು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಸೇನೆಯ ಹಿಂಸೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಘೋಷಣೆಯು ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಯಾವುದೇ ಶಾಂತಿ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೇ. ಈ ಘೋಷಣೆಯು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಉಪಶಮನ ನೀಡಬಹುದು, ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಶಾಂತಿಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗಲಿವೆ. ವಿಶ್ವ ಸಮುದಾಯವು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿರ್ನಾಮದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕು. ಗಾಜಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಮಾತುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯದಿರಲಿ, ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿ. ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸವು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ.
