ಜಾಗತಿಕ ಶಾಂತಿಯ ಪಾಲಕನೆಂದು ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಮೆರಿಕ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ದೇಶವಾಗಿದೆ. ನೆರೆಹೊರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಕಂದಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸಹೋದರರಂತಿರುವ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ, ಅವರ ಕೈಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ತಮಾಷೆ ನೋಡುವ ಅಮೆರಿಕದ
‘ಮನೆಮುರುಕ’ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಟ್ಟು ಮಾನವೀಯತೆ.
ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡರೆ, ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಂಪನಿಗಳ ಷೇರುಗಳು ಏರುಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ದೇಶ-ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದೆ. ”ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಲಿ” (No More Wars) ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಗಳ ಕೂಗು. ಆದರೆ, ಅಮೆರಿಕದ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಕೂಗು ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕಂದರೆ, ಯುದ್ಧ ನಿಂತರೆ ಅಮೆರಿಕದ ದೈತ್ಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಚಕ್ರವೇ ನಿಂತುಹೋಗುವ ಭೀತಿ ಅಲ್ಲಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ‘ಯುದ್ಧ ವ್ಯಾಪಾರಿ’ಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಇತಿಹಾಸದ ದುರಂತ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನದ ಕಟು ಸತ್ಯ.
“ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಸೋಲುತ್ತದೆ” ಎಂಬುದು ಹಳೆಯ ಮಾತು. ಆದರೆ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಖಚಿತ ವಿಜೇತನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಷೇರುಪೇಟೆಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ವಿಜೇತನೇ ಅಮೆರಿಕದ ‘ಮಿಲಿಟರಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್’ (Military-Industrial Complex).
ಇಂದು ಉಕ್ರೇನ್ನಿಂದ ಗಾಜಾದವರೆಗೆ, ಯೆಮೆನ್ನಿಂದ ತೈವಾನ್ವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಅಶಾಂತಿಯ ಹೊಗೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಮೆರಿಕದ ಡಾಲರ್ ದಾಹದ ವಾಸನೆಯಿದೆ. “No More Wars” (ಇನ್ನಷ್ಟು ಯುದ್ಧಗಳು ಬೇಡ) ಎಂಬ ಕೂಗು ಅಮೆರಿಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಮರಣಶಾಸನವಿದ್ದಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ.
ಅಮೆರಿಕದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಮೂಲ ಸೂತ್ರವೇ ‘ವಿಭಜಿಸು ಮತ್ತು ಆಳು’ (Divide and Rule) ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ‘ವಿಭಜಿಸು ಮತ್ತು ಮಾರು’ (Divide and Sell). ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಪೆಂಟಗನ್ನ ಅಘೋಷಿತ ಅಜೆಂಡಾ.
ಇದಕ್ಕೆ ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ. ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ನಡುವಿನ ಶೀತಲ ಸಮರವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುವುದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಒಂದೆಡೆ ಇರಾನ್ ಭೂತವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ, ಯುಎಇ ಮುಂತಾದ ಕೊಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಬಿಲಿಯನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ಕ್ಷಿಪಣಿ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರಂತಿರಬೇಕಾದ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಶಿಯಾ-ಸುನ್ನಿ ಸಂಘರ್ಷದ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕಡೆಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಸಿ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ‘ಮನೆಮುರುಕ’ ದಂಧೆ ಅತ್ಯಂತ ನೀಚವಾದುದು.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಎಫ್-16 ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬೆದರಿಕೆ ಒಡ್ಡಿದ್ದು ಇದೇ ಅಮೆರಿಕ. ಈಗ ಚೀನಾದ ಭಯ ತೋರಿಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಿರುವುದೂ ಇದೇ ಅಮೆರಿಕ. ಅಂದರೆ, ಎಲ್ಲಿ ಭಯವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇದೆ. ಭಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಯುದ್ಧವೆಂಬುದು ‘ಮೆಗಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್’
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಯುದ್ಧವೆಂದರೆ ಸಾವು, ನೋವು, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು. ಆದರೆ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನ ಲಾಬಿಕೋರರಿಗೆ ಯುದ್ಧವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ‘ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಹೂಡಿಕೆ ಯೋಜನೆ’. ರಷ್ಯಾ-ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅಮೆರಿಕ ಸರ್ಕಾರ ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ 60 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ (ಸುಮಾರು 5.388 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿಗಳು) ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಘೋಷಿಸಿದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಅಮೆರಿಕ ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ ಹಣ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಆ ಹಣ ಅಮೆರಿಕದ ಗಡಿ ದಾಟುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಲಾಕ್ಹೀಡ್ ಮಾರ್ಟಿನ್, ರೇಥಿಯಾನ್, ನಾರ್ಥ್ರೋಪ್ ಗ್ರುಮನ್ ಮತ್ತು ಜನರಲ್ ಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್ನಂತಹ ದೈತ್ಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಂಪನಿಗಳ ಖಾತೆಗೆ ಜಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಂಪನಿಗಳು ತಯಾರಿಸಿದ ಹಳೆಯ ದಾಸ್ತಾನಿನ ಬಾಂಬುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದರಿಂದ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಗೋದಾಮುಗಳಲ್ಲಿ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎರಡನೆಯದು, ಹೊಸದಾಗಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ತಯಾರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರದ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕದ ಪಾಲಿಗೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾದ ‘ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆ’ಯಾಗಿದೆ. ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ನರ ರಕ್ತದ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಚಿಗುರುತ್ತಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ‘ಪೋಷಕ’
ಅಮೆರಿಕವು ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಸೇನೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾದ ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿದೆ? ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ 20 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೊನೆಗೆ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಾಲಿಬಾನ್ ಕೈಗೇ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಬಂತು. ಅಲ್ಲಿ ಆದ ಏಕೈಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ.
ಇರಾಕ್ನಲ್ಲಿ ‘ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿನಾಶದ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ’ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಇರಾಕ್ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ, ಒಂದು ಸುಸಜ್ಜಿತ ದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮಶಾನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಸದ್ದಾಂ ಹುಸೇನ್ ಪತನದ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಐಸಿಸ್ (ISIS) ಎಂಬ ಸಂಘಟನೆ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷ ಕಾರಣ ಅಮೆರಿಕದ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ನೀತಿ.
ತೈವಾನ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಚೀನಾವನ್ನು ಕೆದಕಿ, ತೈವಾನ್ ಅನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡಲು ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದೆ. ತೈವಾನ್ಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತುರುಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆದರೆ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದರ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬೇಡಿಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಸಾವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಲಾಬಿ
ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯ ನಿವೃತ್ತ ಜನರಲ್ಗಳು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಂಪನಿಗಳ ಬೋರ್ಡ್ ಸದಸ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಂಪನಿಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ‘ರಿವಾಲ್ವಿಂಗ್ ಡೋರ್’ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಈ ಕಂಪನಿಗಳು ನೀಡುವ ದೇಣಿಗೆಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲು, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಸೆನೆಟರ್ಗಳು ಯುದ್ಧದ ಪರವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆದರೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಂಪನಿಗಳ ಷೇರು ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಕದನ ವಿರಾಮದ ಮಾತುಕತೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅಮೆರಿಕ ವೀಟೋ ಅಧಿಕಾರ ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಬಾಂಬ್ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಅಮೆರಿಕದ ಈ ‘ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ದಂಧೆ’ಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದಿದ್ದರೆ, ಜಗತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಲಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವು ಪರಿಸರವನ್ನು, ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿವೆ. ”ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧ” (War on Terror) ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿದ ಅಮೆರಿಕ, ಇಂದು ತಾನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ “ಭಯದ ರಫ್ತುದಾರ” (Exporter of Fear) ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬೇರೆ ದೇಶಗಳ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಸುಡುವುದು ಅಮೆರಿಕದ ನೈತಿಕ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ಟಾಕ್ಹೋಮ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪೀಸ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ (SIPRI) 2025ರ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ರಫ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಪಾಲು ಶೇ. 43 ಆಗಿದೆ. ರಷ್ಯಾದ ಪಾಲು ಶೇ. 7.8ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದು, ಅಮೆರಿಕವು ರಷ್ಯಾ ಅಥವಾ ಫ್ರಾನ್ಸ್ಗಿಂತ ಸುಮಾರು ಐದು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕವು 107 ದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದೆ. ಅಂದರೆ ವಿಶ್ವದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ದೇಶಗಳು ಅಮೆರಿಕದ ಗ್ರಾಹಕರು. ಅಮೆರಿಕದ ಲಾಕ್ಹೀಡ್ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಕಂಪನಿಯೊಂದೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 67 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ (5.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ.) ಆದಾಯ ಗಳಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಅಥವಾ ನೇಪಾಳದ ಒಟ್ಟು ಜಿಡಿಪಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.
ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಅಮೆರಿಕದ ಬಾಂಬುಗಳಲ್ಲ, ಬ್ರೆಡ್ಡುಗಳು. ಆದರೆ, ರೊಟ್ಟಿ ಮಾರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಾಂಬ್ ಮಾರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕ ಎನ್ನುವ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಇರುವವರೆಗೂ, “No More Wars” ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲು ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಬೀಗ ಬೀಳಬೇಕಿದೆ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಲಾಭದ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಹಪಹಪಿಗೆ ಲಗಾಮು ಹಾಕಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮೂರನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸೈರನ್ ಮೊಳಗುವುದು ಖಚಿತ. ಅಮೆರಿಕದ ಈ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕದಿದ್ದರೆ, ಮೂರನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಕರಾಳ ಛಾಯೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಶಾಂತಿ ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲು ಯುದ್ಧದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತು ನಾಳೆ ಅಮೆರಿಕದ ಕ್ಷಿಪಣಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಸ್ಮಶಾನವಾಗಬಹುದು.
