ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಸೈನಿಕರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇನ್ನೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಪಂದ್ಯ ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಡೆದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರದ ಸಮ್ಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ದ್ರೋಹ.
ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಡುವಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ತೀವ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 14ರಂದು ದುಬೈಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಷ್ಯಾ ಕಪ್ ಟಿ20 ಪಂದ್ಯವು ಕೇವಲ ಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಸಿಐಯ ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿಯ, ಹಣದ ದುರಾಸೆಯ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಪಾಕ್ರಸಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ವದ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ ಬಲಿದಾನ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಕೀಯ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ, ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಭಾಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿ ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಸರ್ಕಾರ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಹಣದ ಆಸೆಗೆ ಮಣಿದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಪಂದ್ಯ ನಡೆಸುವುದು ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದ್ರೋಹವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನಲ್ಲ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ನಿಜವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ಆಯುಧವಷ್ಟೇ, ಹಣದ ಮುಂದೆ ಅದು ಮಂಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಿಸಿಸಿಐ, ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಂಡಳಿ, ಈ ಪಂದ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿ. ಪ್ರಸಾರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬರುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳು, ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಮೂಲಕ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಹಣದ ದುರಾಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ದೇಶದ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದೆ. ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಸೈನಿಕರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇನ್ನೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಪಂದ್ಯ ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಡೆದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರದ ಸಮ್ಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ದ್ರೋಹ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಿಸಿಸಿಐ ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಇಬ್ಬಗೆ ನೀತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿಗೆ ಈ ಪಂದ್ಯದಿಂದ ಸುಮಾರು 1,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳು ಲಭಿಸಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಮೂಲಕ 50,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹರಿದಿರುವುದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ವಂಚನೆಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದಿದೆ.
ಪಂದ್ಯ ಮುಗಿದ ನಂತರದ ಘಟನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೀನಾಯವಾಗಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ಆಟಗಾರರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಟಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡದೆ, ನೇರವಾಗಿ ಡ್ರೆಸಿಂಗ್ ರೂಮ್ಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ದ್ವೇಷದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಇದು ಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತು ನಡೆದ ಕ್ರಮ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಸಿಐಯ ಆಣತಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕ ಸೂರ್ಯಕುಮಾರ್ ಯಾದವ್ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯ ಹುತಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ಗೆಲುವನ್ನು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಸರಿ, ಆದರೆ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ಸೌಜನ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಹಿಪಾಕ್ರಸಿ. ಟೀಂ ಇಂಡಿಯಾ ಕೋಚ್ ಗೌತಮ್ ಗಂಭೀರ್ ಅವರು ಸೂರ್ಯಕುಮಾರ್ ಯಾದವ್ಗೆ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡದಂತೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಖಂಡನೀಯ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಯ್ ಶಾ ಅವರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮಾಜಿ ಆಟಗಾರ ಶಾಹೀದ್ ಅಫ್ರಿದಿಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಪಂದ್ಯ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಫ್ರಿದಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸದಾ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು. ಆದರೂ ಜಯ್ ಶಾ ಅವರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ದ್ವೇಷದ ಸೂಚನೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ನಾಯಕರು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷಕಾರುವವರ ಜೊತೆ ಪಟ್ಟಾಂಗ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಲ್ಲ, ರಾಜಕೀಯ ನಾಟಕ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಕ್ರಿಸ್ ಗೇಲ್ಗೆ ಐಪಿಎಲ್ನಲ್ಲಿ ಕಹಿ ಅನುಭವ: ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟು ತಂಡ ತೊರೆದಿದ್ದ ದಿಗ್ಗಜ ಆಟಗಾರ
ಬಿಸಿಸಿಐ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಲುವು ಇದ್ದರೆ, ಏಷ್ಯಾ ಕಪ್ನಲ್ಲಿ ಆಡದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಟೂರ್ನಮೆಂಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಮೂಲಕ ಹಣದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಇಬ್ಬಗೆ ನೀತಿ. ಇದು ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ, ಭಾರತವನ್ನು 2036ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಆಯೋಜಕ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದಿಗ್ಗಜರು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮೌನವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆತಂಕಕಾರಿ. ಮಾಜಿ ವಿಕೆಟ್ ಕೀಪರ್ ಸೈಯದ್ ಕಿರ್ಮಾನಿ ಅವರು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಷ್ಟೇ. ನಿಜವಾಗಿ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಈಗ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕೋಚ್ ಮೈಕ್ ಹೆಸನ್ ಅವರು ಭಾರತೀಯರ ಹಸ್ತಲಾಘವ ನಿರಾಕರಣೆಗೆ ನಿರಾಸೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಐಸಿಸಿ ಮತ್ತು ಏಸಿಸಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿ, ಮ್ಯಾಚ್ ರೆಫರಿ ಆಂಡಿ ಪೈಕ್ರಾಫ್ಟ್ ಅವರನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಆದರೆ ಭಾರತದ ಹಾಗೂ ಐಸಿಸಿ ನಿಲುವು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ.
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಕೂಡ ಈ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ, ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪಂದ್ಯ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ಜಯ್ ಶಾ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರಾ? ಇದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಲ್ಲ, ಹಣದ ಆಟ. ಸರ್ಕಾರದ ಈ ನೀತಿ, ದೇಶದ ಗೌರವವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕಿದಂತೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಈ ಹಿಪಾಕ್ರಸಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು. ದೇಶಭಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಟಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕ್ರಮ, ಭಾರತೀಯರ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿದಂತೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ, ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡುವುದು ಯಾಕೆ? ಉತ್ತರ ಸರಳ– ಹಣ. ಈ ಪಂದ್ಯಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಹಣ ತರುವ ಉದ್ಯಮ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದು ಅನುಚಿತ. ಬಿಸಿಸಿಐಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದಿಂದ ಮುಕ್ತವಲ್ಲ. ಜಯ್ ಶಾ ಅವರ ನೇಮಕಾತಿ ಕೂಡ ಕುಟುಂಬ ರಾಜಕಾರಣದ ಉದಾಹರಣೆ. ಇದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಆಡುವ ಮೂಲಕ, ಭಾರತ ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪಂದ್ಯ ದೇಶದ ಭಾವನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆಟ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಸಿಐ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇದು ಕ್ರೀಡೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದಿದೆ. ಜನರು ಈ ಹಿಪಾಕ್ರಸಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಣದ ಆಟವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
