ಬಿಸಿಸಿಐಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಮೂಗುದಾರ ಬಿದ್ದರೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಕ್ರೀಡೆಯ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಎಂಬುದು ಚರ್ಚಾರ್ಹ. ಆದರೆ, “ಟೀಂ ಇಂಡಿಯಾ” ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ದೇಶದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕ್ರೀಡಾಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಆಶಯವಾಗಿದೆ
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಟವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಧರ್ಮದ ರೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಬೋರ್ಡ್ ಆಫ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಫಾರ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ (BCCI) ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್’ (NSF) ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಕ್ರೀಡಾ ಸಚಿವ ಮನ್ಸುಖ್ ಮಾಂಡವೀಯ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಹಲವು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿವೆ. ಹಾಕಿ ಇಂಡಿಯಾ, ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಫೆಡರೇಷನ್ನಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ, ಬಿಸಿಸಿಐ ತಮಿಳುನಾಡು ಸೊಸೈಟೀಸ್ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರೇಷನ್ ಆಕ್ಟ್, 1975 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿತವಾದ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಸಚಿವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯ (National Sports Code) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅನುದಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆಗದಿರುವುದರಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸರ್ಕಾರದ ಕ್ರೀಡಾ ಇಲಾಖೆಯ ನೇರ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಬಿಸಿಸಿಐ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಹಿತೆಯು ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವಯಸ್ಸು, ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಬಿಸಿಸಿಐ ಈ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ತಾನು ಸರ್ಕಾರದ ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವು ಪಡೆಯದಿರುವುದರಿಂದ, ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬಿಸಿಸಿಐನ ಬಹುಕಾಲದ ವಾದವಾಗಿದೆ.
ಬಿಸಿಸಿಐ ಒಂದು ವೇಳೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ ಆಗುವ ಪ್ರಮುಖ ‘ಸಾಧಕ’ ಅಥವಾ ಲಾಭವೆಂದರೆ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಿಸಿಸಿಐ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪವಿದೆ. ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೈಸೆಯ ಲೆಕ್ಕವನ್ನೂ, ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮಾನದಂಡವನ್ನೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕ್ರೀಡಾಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ | ತನ್ನದೇ 70 ಅಡಿ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಲಿರುವ ಲಿಯೊನೆಲ್ ಮೆಸ್ಸಿ
ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ‘ಬಾಧಕ’ಗಳೂ ಇವೆ ಎಂಬುದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಳಿತಗಾರರ ವಾದ. ಸರ್ಕಾರಿ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕವಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಬಿಸಿಸಿಐನಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿದ್ದರೂ, ಅದು ಖಾಸಗಿ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಮುದ್ರೆ ಬಿದ್ದರೆ, ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಿಧಾನವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಬಿಸಿಸಿಐನ ಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಮೂಗುದಾರ ಬೀಳಲಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಬಿಸಿಸಿಐ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆಗಿ ಬದಲಾದರೆ, ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ಕ್ರೀಡಾ ಸಚಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಬಿಸಿಸಿಐನ ಚುನಾವಣೆಗಳು, ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈಗ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಲೋಧಾ ಸಮಿತಿಯ ಶಿಫಾರಸುಗಳ ಅನ್ವಯ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ನಿಯಂತ್ರಣವಿದ್ದರೂ, ನೇರವಾದ ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲ. ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ ಆ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಶಿಸಬಹುದು.
ಇಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ವಿಷಯ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಬಿಸಿಸಿಐ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ. ಐಪಿಎಲ್ ಮತ್ತು ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸರಣಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಆದಾಯದ ಮುಂದೆ, ಸರ್ಕಾರ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಅನುದಾನ ಅತ್ಯಲ್ಪ. ಹೀಗಾಗಿ, “ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹಣವೂ ಬೇಡ, ನಿಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಬೇಡ” ಎಂಬ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬಿಸಿಸಿಐ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಬಿಸಿಸಿಐಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೊಡ್ಡ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬಿಸಿಸಿಐ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ತಂಡವನ್ನು ‘ಭಾರತೀಯ ತಂಡ’ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದೇ? ಎಂಬುದು. ಸರ್ಕಾರವು ಬಿಸಿಸಿಐಗೆ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಲು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಆಟಗಾರರು ಬಿಸಿಸಿಐನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳೇ ಹೊರತು, ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಲ್ಲ. ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ ಈ ಗೊಂದಲ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾದ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂಡ’ದ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಕೂಡ ಸರ್ಕಾರಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬೋರ್ಡ್ನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಐಸಿಸಿ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇ ಗುರಾಣಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಿಸಿಸಿಐ, ನಾವು ಫೆಡರೇಷನ್ ಆದರೆ ಐಸಿಸಿ ನಿಯಮಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಕ್ರೀಡಾ ಸಚಿವರ ಹೇಳಿಕೆಯು ಬಿಸಿಸಿಐ ಅನ್ನು ಆರ್ಟಿಐ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ತರುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಹಿಂದೆ ಬಿಸಿಸಿಐ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೂ, ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇರಿಲ್ಲ. ಸಚಿವರ ಸ್ಪಷ್ಟನೆಯು, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿಸಿಸಿಐ ತನ್ನದೇ ಆದ ‘ದ್ವೀಪ’ದಲ್ಲಿ ರಾಜನಂತೆ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಿದೆ.
ಬಿಸಿಸಿಐನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆಟಗಾರರ ವೇತನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಇತರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ಗಳಿಗಿಂತ ಮೈಲಿಗಟ್ಟಲೆ ಮುಂದಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕಡತಗಳ ವಿಲೇವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಇತರ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆಗದಿರುವುದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಏಳುತ್ತದೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಬಿಸಿಸಿಐ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಫೆಡರೇಷನ್ ಆಗಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಬೇಡವೇ ಎಂಬುದು ‘ಹಣಕಾಸಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ’ ಮತ್ತು ‘ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉತ್ತದಾಯಿತ್ವ’ದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮೂಗುದಾರ ಬಿದ್ದರೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಕ್ರೀಡೆಯ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಎಂಬುದು ಚರ್ಚಾರ್ಹ. ಆದರೆ, “ಟೀಂ ಇಂಡಿಯಾ” ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ದೇಶದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕ್ರೀಡಾಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
