ಟಿ20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಷ್ಟೇ ಅಬ್ಬರಿಸಿದರೂ, ಏಕದಿನ ವಿಶ್ವಕಪ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಐಪಿಎಲ್ ಟ್ರೋಫಿಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. 50 ಓವರ್ಗಳ ಪಂದ್ಯವು ಆಟಗಾರನ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಸ್ವರೂಪವು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ 60 ಓವರ್ಗಳ ನಂತರ ಶುರುವಾದ 50 ಓವರ್ಗಳ ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯಗಳೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರೋಚಕ ಹೋರಾಟ, ಕುಟುಂಬವನ್ನೆಲ್ಲ ಟಿವಿ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇಂದು ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಮೂರು- ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ, ಪ್ರತಿ ಎಸತದಲ್ಲೂ ರೋಚಕತೆ ತುಂಬಿರುವ ಟಿ20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಆರ್ಭಟದ ಮುಂದೆ ಏಕದಿನ ಮಾದರಿಯು(ODI) ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಈಗಿನ ಕಟು ಸತ್ಯ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಗಳು ಈ ಆತಂಕವನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಟಿ20 ಲೀಗ್ಗಳ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಏಕದಿನ ಸರಣಿಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿವೆ.1983 ಮತ್ತು 2011ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲುವುಗಳು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದವೋ, ಅಂತಹ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಂಟು ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಏಕದಿನ ಮಾದರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿದೆ.
ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದವರು ಭಾರತದ ಹಿರಿಯ ಸ್ಪಿನ್ನರ್ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅಶ್ವಿನ್. ಆಟದ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವ ಹೊಂದಿರುವ ಅಶ್ವಿನ್, ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.”ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಟಿ20 ಮತ್ತು ಟೆಸ್ಟ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಈ ಮಾದರಿ, ತನನದೇ ಆದ ಗುರುತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಅಶ್ವಿನ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಒಂದು “ವಿಸ್ತೃತ ಟಿ 20” ಪಂದ್ಯದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಮಧ್ಯಮ ಓವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಿನ್ನರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ಮನ್ಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಚದುರಂಗದ ಆಟ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕೆಟ್ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ರನ್ ಗಳಿಸುವ ವೇಗ ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮತೋಲನ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಿನ ನಿಯಮಗಳು, ಎರಡು ಹೊಸ ಚೆಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಫೀಲ್ಡಿಂಗ್ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಬೌಲರ್ಗಳಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಆಟವನ್ನು ಏಕತಾನತೆಯತ್ತ ದೂಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅಶ್ವಿನ್ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕೇವಲ ಅಶ್ವಿನ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ದಿಗ್ಗಜ ಆಟಗಾರರು ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮಾಜಿ ನಾಯಕ ವಾಸಿಂ ಅಕ್ರಮ್ ಕೂಡ ಈ ಹಿಂದೆ, “ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಈಗ ನೀರಸವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆಟಗಾರರಿಗೆ ಆಯಾಸ ತರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೇವಲ ಟೆಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಟಿ20 ಆಡುವುದು ಉತ್ತಮ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದು ಭಾರಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.
ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಉಸ್ಮಾನ್ ಖವಾಜಾ ಕೂಡ ಇದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. “ಟಿ20 ಲೀಗ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಟಗಾರರು ಮೂರು ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಭಾರತದ ಮಾಜಿ ಕೋಚ್ ರವಿಶಾಸ್ತ್ರಿ ಅವರು, “ವಿಶ್ವಕಪ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಏಕದಿನ ಸರಣಿಗಳಿಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದರು.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ರೋಹಿತ್- ಕೊಹ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ ನಂತರ ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಂತ್ಯ: ಆರ್ ಅಶ್ವಿನ್ ಕಳವಳ
ಈಗಿನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ತಾಳ್ಮೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ 8 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಒಂದೇ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಜನರಿಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, 3 ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಟಿ20 ಪಂದ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮನರಂಜನೆ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಜನ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ಐಪಿಎಲ್, ಬಿಗ್ ಬ್ಯಾಷ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಲೀಗ್ಗಳ ಯಶಸ್ಸು ಇದನ್ನೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿಯೂ ಟಿ20 ಮಾದರಿಯು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿಗಳಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿಯಾಗಿದೆ. ಜಾಹೀರಾತುದಾರರು, ಪ್ರಾಯೋಜಕರು ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವ ಟಿ20 ಮಾದರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯಗಳ ಆಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದೆ.
ಟಿ20ಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹೊಡಿ-ಬಡಿ ಆಟವಿದ್ದರೆ, ಟೆಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇವೆರಡರ ಮಿಶ್ರಣ. ಇಲ್ಲಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಂಗ್ ಎದುರಿಸುವ ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಕು, ಮಧ್ಯಮ ಓವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ರೊಟೇಟ್ ಮಾಡುವ ಜಾಣ್ಮೆ ಬೇಕು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ರನ್ ಗಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗನಾಗಲು ಏಕದಿನ ಮಾದರಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ, ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಉತ್ತರವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಕದಿನ ವಿಶ್ವಕಪ್ಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಈ ಮಾದರಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಭಾರತ – ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯ ನಡುವಿನ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಬರೋಬ್ಬರಿ 30 ಕೋಟಿ ಮಂದಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ವಿರಾಟ್ ಕೊಹ್ಲಿ, ರೋಹಿತ್ ಶರ್ಮಾ ಅವರಂಥ ಆಟಗಾರರು ಏಕದಿನ ಮಾದರಿಯೇ ನೈಜ ಕೌಶಲ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಅವರು ಈ ಹಿಂದೆ ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಉಳಿಸಲು ಕೆಲವು ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು. “50 ಓವರ್ಗಳ ಒಂದೇ ಇನಿಂಗ್ಸ್ ಬದಲಿಗೆ 25 ಓವರ್ಗಳ ಎರಡು ಇನಿಂಗ್ಸ್ಗಳನ್ನು (ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ) ಆಡಿಸುವುದರಿಂದ ಆಟದಲ್ಲಿ ರೋಚಕತೆ ಉಳಿಯಬಹುದು” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಐಸಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಶ್ವಿನ್ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಮತ್ತು ಚಾಂಪಿಯನ್ಸ್ ಟ್ರೋಫಿಯಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಟೂರ್ನಿಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ, ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸರಣಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಒಂದು ಪರಿಹಾರವಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಆಟಗಾರರಿಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಂದ್ಯಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಟಿ20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಷ್ಟೇ ಅಬ್ಬರಿಸಿದರೂ, ಏಕದಿನ ವಿಶ್ವಕಪ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಐಪಿಎಲ್ ಟ್ರೋಫಿಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. 50 ಓವರ್ಗಳ ಪಂದ್ಯವು ಆಟಗಾರನ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಸ್ವರೂಪವು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಐಸಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಈ ಮಾದರಿಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಿವೆ. ಬೌಲರ್ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನೆರವು ನೀಡುವ ಪಿಚ್ಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ಫೀಲ್ಡಿಂಗ್ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವುದು ಅಥವಾ ಅಶ್ವಿನ್ ಮತ್ತು ಸಚಿನ್ ಅವರಂತಹ ಹಿರಿಯರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಬಹುದು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಟಿ20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ಸುನಾಮಿಯ ನಡುವೆ ಏಕದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ದ್ವೀಪ ಮುಳುಗಡೆಯ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದು ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ, ಹಳೆಯ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ‘ಏಕದಿನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಕೇವಲ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ದಿನಗಳು ದೂರವಿಲ್ಲ.
