ಭಾರತವು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ಗ್ರೀನ್ ಅಮೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳತ್ತ ತಿರುಗಬೇಕು. ರೈತರಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ನೀಡುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
ಕೊಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಿ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ ಬಂದ್ ಆಗಿದೆ. ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಹರಿವು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಜತೆಗೆ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಅದು ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಮೇಲೂ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದೆ. ಗೊಬ್ಬರದ ಬೆಲೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಿಂದ 30ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸರಬರಾಜಾಗುವ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಈ ಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ. ಹೊಸ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದೆ. ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದು, ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಸರಬರಾಜು ವ್ಯತ್ಯಯಗೊಂಡರೆ, ಅದು ಮುಂಗಾರು ಹಂಗಾಮಿನ ಮೇಲೆ, ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬೆಲೆಗಳು ದುಬಾರಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ: ವಿಶ್ವದ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ, ಕತಾರ್, ಓಮನ್ ಮತ್ತು ಯುಎಇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಇವು ಯೂರಿಯಾ ಸಲ್ಫರ್ ಮತ್ತು ಅಮೋನಿಯಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಅದರಲ್ಲೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇರಾನ್ ವಿಶ್ವದ ಮೂರನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅಮೋನಿಯಾ ಉತ್ಪಾದಕ ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಅಮೋನಿಯಾ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಜೀವಾಳ. ಈಗ ಯುದ್ಧದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ರಸಗೊಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಾಗಲಿದೆ.
ಅಲ್ಲದೆ, ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಅಥವಾ ದೇಶೀಯವಾಗಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಅನಿಲ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳಾಗಿ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಮೂಲಕ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯು ನಮಗೆ ಕೇವಲ ತೈಲದ ಜಲಮಾರ್ಗ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ರಸಗೊಬ್ಬರವೂ ಇದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರು ಆರಂಭವಾಗುವುದರಿಂದ ರಸಗೊಬ್ಬರದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಬಿತ್ತನೆ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತದ ಸುಮಾರು 40-50% ಗೊಬ್ಬರದ ಆಮದು ಮತ್ತು ದೇಶೀಯವಾಗಿ ಯೂರಿಯಾ ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸುವ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಲ್ಎನ್ಜಿ(ದ್ರವೀಕೃತ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ) ಇದೇ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಸಾರಜನಕ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.30ರಿಂದ 35ರಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧ ಇನ್ನಷ್ಟು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಡೆದರೆ, ಭಾರತದ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಉದ್ಯಮವು ಭಾರೀ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಪೊಟ್ಯಾಶ್ ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಲ್ಲ. ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ರೈತರನ್ನು ಬಾಧಿಸಲಿದೆ.
“ಕತಾರ್ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಕಂಪನಿ, ಸೌದಿ ಬೇಸಿಕ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ ಅಥವಾ ಸಬಿಕ್ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಯುಎಇಯ ಫರ್ಟಿಗ್ಲೋಬ್ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಂಪನಿಗಳಾಗಿವೆ. ಸಲ್ಫರ್ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಫೀಡ್ಸ್ಟಾಕ್ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಫಿಚ್ ರೇಟಿಂಗ್ಸ್ನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಸರಕುಗಳ ಹಿರಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ಗುಯಿಲೌಮ್ ಡಾಗುರೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಯುದ್ಧವು ಈ ಆಮದುಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರದಿದ್ದರೂ, ಅದು ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ವೆಚ್ಚಗಳು, ಸಾಗಣೆ ವಿಮೆ ಮತ್ತು ಸರಕು ಸಮಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿಭೂಮಿಗಳಿಗೂ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಎಲ್ಎನ್ಜಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಸುಮಾರು 20% ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು 83% ಏಷ್ಯಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದರೆ, ಭಾರತದಂತಹ ಅನಿಲ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೇಶಗಳು ಭೌತಿಕ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಅನಿಲವಲ್ಲ; ಗಂಧಕದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ದೇಶೀಯ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಉದ್ಯಮವೇ ಅಲುಗಾಡಬಹುದು.
ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆ
ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬೆಲೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಶೇಕಡಾ 60ರಷ್ಟಿದ್ದು, ಈ ವರ್ಷ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೂರಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಏರುಪೇರಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಯುದ್ಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಡಚಣೆಗಳ ನಡುವೆ ಯೂರಿಯಾ ಬೆಲೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರತಿ ಟನ್ಗೆ ಸುಮಾರು $591(₹54,646.14) ತಲುಪಿದೆ. ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಸುಮಾರು 25 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಪೂರೈಕೆಯ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆ ಇತರ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬೆಲೆಗಳೂ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ.
ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬನೆಯಾಗಿರುವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಸೇರಿವೆ. ಭಾರತದ ಯೂರಿಯಾ ಆಮದುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 66ರಷ್ಟು ಮತ್ತು ಎಲ್ಎನ್ಜಿ ಆಮದುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.50ರಷ್ಟು(ದೇಶೀಯ ಯೂರಿಯಾ ಸ್ಥಾವರಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ) ಗಲ್ಫ್ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮುಖ ಫೀಡ್ಸ್ಟಾಕ್ ಆಗಿರುವ ಎಲ್ಎನ್ಜಿಯನ್ನು ಕತಾರ್ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಕೆಲವು ಯೂರಿಯಾ ಉತ್ಪಾದಕ ಸ್ಥಾವರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ.
ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಉತ್ಪಾದಕರಾಗಿದ್ದ ಅಬು ಕಿರ್ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು, ಮಾಪ್ಕೊ ಮತ್ತು ಕಿಮಾ, ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ನಾಗರಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ತೀವ್ರ ಶಾಖದ ಅಲೆಗಳಿಂದಾಗಿ ನಿಯತಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಯಿತು.
ಭಾರತದ ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಯೂರಿಯಾ ಉತ್ಪಾದಕ ಹಜೀರಾ ಘಟಕವು 2023-24ರಲ್ಲಿ 2.34 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಯೂರಿಯಾವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಅದರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ 2.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಮುಖ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಅನಿಲ ಸರಬರಾಜು ಈಗ ಬೇಡಿಕೆಯ ಶೇಕಡಾ 65ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಯೂರಿಯಾ ತಯಾರಕರು ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾರತವು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಸರಿಸುಮಾರು 2 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ರಸಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಪೊಟ್ಯಾಶ್ ಮತ್ತು ಡಿಎಪಿಗಳಂತಹ ಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗಾಗಿ ಶೇಕಡಾ 60 ರಿಂದ 100ರಷ್ಟು ಆಮದನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಾಗಿ 1.9 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿತ್ತು. ಈಗ ಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಿ ಯೂರಿಯಾ ಬೆಲೆ ಶೇಕಡಾ 30 ರಿಂದ 40ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ಹೊರೆ ಬೀಳಲಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಆ ಹೊರೆ ನೇರವಾಗಿ ರೈತರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿದ್ದು ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚವೂ ದುಬಾರಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಕಳೆದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಉದ್ಯಮವು ಬಳಸುವ ಅನಿಲದ ಮೇಲಿನ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದರಿಂದ ಅನಿಲ ಬೆಲೆಗಳೂ ಕೂಡ ಏರಿವೆ. ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಜತೆಗೆ, ಈಜಿಪ್ಟ್ ಹೊಸ ಕೋಟಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಕೃಷಿ ಸಚಿವಾಲಯದ ಮೂಲಕ ರೈತರಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಪಾಲನ್ನು ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಡಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳು ಏರಿಕೆಯಾಗಲಿವೆ
ಭಾರತವು ತನ್ನ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ದಾಪುಗಾಲು ಇಡುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಕಿ ಬೆಳೆಗಾರರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ರಫ್ತು ಪ್ರಮಾಣವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಗೋಧಿ, ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬೆಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ರೈತರ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ವಿಶ್ವದ ತೈಲದ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮಾನದಂಡವಾಗಿರುವ ಬ್ರೆಂಟ್, ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾರೆಲ್ಗೆ $100 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಒಂದು ದಿನದ ಮೊದಲು ಬ್ಯಾರೆಲ್ಗೆ ಸುಮಾರು $73 ಇತ್ತು. ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳ ಏರಿಕೆಯು ರೈತರ ಸಾರಿಗೆ ವೆಚ್ಚಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಇದು ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಗೋಧಿಯಂತಹ ಕೃಷಿ ಸರಕುಗಳ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕಚ್ಚಾ ಮತ್ತು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬೆಲೆಗಳ ಏರಿಕೆಯು ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಈ ವರ್ಷ ಒಟ್ಟು ವಿಶ್ವ ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳು ಸುಮಾರು 2 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಶೇಕಡಾ 1ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಮುನ್ಸೂಚಿಸಿದೆ.
ರಸಗೊಬ್ಬರ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಪೂರೈಕೆ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಭಾರತವು ರಷ್ಯಾ, ಅಮೆರಿಕ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಗಯಾನಾದಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ ಆಮದುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ದೇಶೀಯ ಪೂರೈಕೆ ಸರಿದೂಗಿಸಬಹುದಾದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನವದೆಹಲಿ ಮೂಲದ ವಿಶ್ಲೇಷಕರೊಬ್ಬರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬೃಹತ್ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಹೊರೆ: ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಜಾಗತಿಕ ಯೂರಿಯಾ ಬೆಲೆ $500/ಟನ್ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. 2026-27ನೇ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯೂರಿಯಾ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ₹1,16,805 ಕೋಟಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು FY26ರಲ್ಲಿ ₹1,26,475 ಕೋಟಿಗಿಂತ ಶೇ. 7.6ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ, ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಯೂರಿಯಾದ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಶೇ. 52ಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ. ಯೂರಿಯಾ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರವು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ಸಬ್ಸಿಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಾರ್ಷಿಕ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಮೊತ್ತವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ₹1.71 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಿಂತ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.
2025ರ ಮುಂಗಾರು ಋತುವಿನಲ್ಲಿ, ಯೂರಿಯಾ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು 18.54 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್(ಎಂಟಿ) ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಾರಾಟವು ಶೇ.4ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 19.32 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿತ್ತು. 2026ರ ಮುಂಗಾರು ವೇಳೆಗೆ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ.
ಸರ್ಕಾರ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ದತ್ತಾಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾರ್ಚ್ 10ರ ವೇಳೆಗೆ ಯೂರಿಯಾ ದಾಸ್ತಾನು 6.15 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಇತ್ತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಮುಂಗಾರು ಋತುವಿನ(ಏಪ್ರಿಲ್-ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್) 14.48 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಭಾರತ ಪೂರೈಸಿದರೆ, ಸಾಕಷ್ಟು ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.
2025 ಮಾರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ ದೇಶೀಯ ಯೂರಿಯಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯು 2.48 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಮತ್ತು ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ 2.19 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಆಗಿತ್ತು. ಇದೀಗ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳು ಯೂರಿಯಾ ಸ್ಥಾವರಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಮುಂಗಾರು ಬಿತ್ತನೆ ಜೂನ್ 1ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದರಿಂದ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಡಿಮೆ ಪೂರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜೋಳ ಬಿತ್ತನೆ ಮತ್ತು ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳ ಬಿತ್ತನೆ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳು ರಸಗೊಬ್ಬರ-ಅವಲಂಬಿತ ಬೆಳೆಯಾಗಿವೆ. ಯುದ್ಧವು ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆದರೆ, ಅದು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಸಿಲಿಂಡರ್ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ- ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳೇನು? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ…
ಬಿತ್ತನೆ ಹಂಗಾಮಿನವರೆಗೆ ಈ ಕೊರತೆ ಮುಂದುವರೆದರೆ, ಗೊಬ್ಬರದ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆ ಇಳುವರಿ ಕುಗ್ಗಬಹುದು. ಇದು ದೇಶದ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಗೆ(ಹಣದುಬ್ಬರ) ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮಗಳು: ಇದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಭಾರತವು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ಬೆಲಾರಸ್ ಮತ್ತು ಮೊರಾಕ್ಕೊದಂತಹ ದೇಶಗಳಿಂದ ಪರ್ಯಾಯ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜತೆಗೆ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಗೊಬ್ಬರದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ‘ನ್ಯಾನೋ-ಯೂರಿಯಾ’ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತವು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆಮಾಡಲು ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ಗ್ರೀನ್ ಅಮೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳತ್ತ ತಿರುಗಬೇಕು. ರೈತರಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ನೀಡುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
