ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಲೀಗ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ನಿಂದ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಜರ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟೊಮನ್ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿತ್ತು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಲೀಗ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ 22ನೇ ಅಂಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಇದು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂ-ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ ಸುಧಾರಿತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿತ್ತು.
ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಕ್ಲಾಸ್ ಎ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ಗಳು ಇರಾಕ್, ಸಿರಿಯಾ, ಲೆಬನಾನ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ನಂತಹ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್ನ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.
ಫ್ರೆಂಚ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಲೆಬನಾನ್ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದವು. 1920ರಲ್ಲಿ, ಅರಬ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಆಫ್ ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಬಲಗಳು ಸಿರಿಯಾಕ್ಕಾಗಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವು. ಈ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಗಣನೀಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಲೆಬನಾನ್, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಿರಿಯನ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ನ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಆಗಸ್ಟ್ 1920ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಲೀಗ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ ಜುಲೈ 1922ರಲ್ಲಿ ಲೆಬನಾನ್ಗಾಗಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಬೈರುತ್, ಟ್ರಿಪೊಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿತು.
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ಗಳು ಮೆಸೊಪೊಟೇಮಿಯಾ (ಆಧುನಿಕ ಇರಾಕ್) ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು. 1920ರ ಸ್ಯಾನ್ ರೆಮೊ ಸಮ್ಮೇಳನದ ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ಫಾರ್ ಮೆಸೊಪೊಟೇಮಿಯಾವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಇರಾಕ್ನ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇದು 1932ರಲ್ಲಿ ಇರಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, 1920ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ ಫಾರ್ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್, ಬಾಲ್ಫೋರ್ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದು ಯಹೂದಿ ಜನರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಾಯಿನಾಡಿನ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿತು. ಈ ಮ್ಯಾಂಡೇಟ್ 1948 ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಆಗ ಇಸ್ರೇಲ್ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.
ಅರೇಬಿಯನ್ ಪೆನಿನ್ಸುಲಾದಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಆಡಳಿತದ ಕುಸಿತದ ನಂತರ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಆಫ್ ಹಿಜಾಜ್ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಉದಯಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ನಂತರ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್ ಆಫ್ ನೆಜ್ಡ್ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿತು, ಇದು ಆಧುನಿಕ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ರಚನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಂತೆಯೇ, ಯೆಮೆನ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಮುತವಕ್ಕಿಲೈಟ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಆಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.
ಪರ್ಷಿಯನ್ ಗಲ್ಫ್ನಲ್ಲಿ, ಕುವೈತ್, ಬಹ್ರೈನ್, ಮತ್ತು ಕತಾರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಹಲವಾರು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವವು. ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದವು. ಆದರೆ, ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಭಾರೀ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದ್ದವು.
19ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಈಜಿಪ್ಟ್, ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರವೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿತು. 1922ರಲ್ಲಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಹೆಸರಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರೂ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನಾ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.
ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿರದ ಇರಾನ್, ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ದೇಶವು ಆಂತರಿಕ ಕಲಹ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಇದು 1925ರಲ್ಲಿ ಪಹ್ಲವಿ ರಾಜವಂಶದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಸ್ತಫಾ ಕೆಮಾಲ್ ಅತಾತುರ್ಕ್ ನೇತೃತ್ವದ ಟರ್ಕಿಶ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಳವಳಿಯು ಅನಾತೊಲಿಯಾದ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿತು ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಯ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿತು. 1923 ರ ಲಾಸನ್ನೆ ಒಪ್ಪಂದವು ಟರ್ಕಿಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ಆಧುನಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿತು. ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಗೆ ಹೊಸ ಯುಗದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು.
ಗ್ರೇಟ್ ಸಿರಿಯನ್ ದಂಗೆ
ಗ್ರೇಟ್ ಸಿರಿಯನ್ ದಂಗೆಯು ಸಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಲೆಬನಾನ್ನಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಮುಖ ದಂಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ದ್ರೂಜ್, ಸುನ್ನಿ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಗುಂಪುಗಳ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಒಕ್ಕೂಟವು ನಡೆಸಿತು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಒಗ್ಗೂಡಿದ್ದರು. ದಂಗೆಯು ದ್ರೂಜ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಲೆಬನಾನ್ನ ಇತರ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹರಡಿತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೇನೆಯು ದಂಗೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಭಾರೀ ಫಿರಂಗಿ ಮತ್ತು ವೈಮಾನಿಕ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿತು. ದಂಗೆಯನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಡೆಯಲಾಯಿತಾದರೂ, ಇದು ಸಿರಿಯನ್ನರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು.
ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ದಂಗೆ
1936ರಿಂದ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ದಂಗೆಯು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತು ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಯಹೂದಿ ವಲಸೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಮುಖ ದಂಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದು 1936ರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮುಷ್ಕರ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. 1937 ರಿಂದ 1939 ರವರೆಗಿನ ದಂಗೆಯ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಯಿತು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬಲಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನೆಯು ದಂಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯಿತಾದರೂ, ಇದು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿತು, 1939 ರ ವೈಟ್ ಪೇಪರ್ನ ಜಾರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ನಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿ ವಲಸೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಗುರಿಯಿತ್ತು.
ಲೆಬನಾನ್ ದಂಗೆ
ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ದಂಗೆಯ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಲೆಬನಾನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದರು. ಲೆಬನಾನ್ ದಂಗೆಯು ಮುಷ್ಕರಗಳು, ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ಪ್ರತಿರೋಧದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಫ್ರೆಂಚ್ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ದಂಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು.
ಇರಾನ್
1921 ರ ದಂಗೆಯ ನಂತರ, ಪರ್ಷಿಯಾವನ್ನು ರೆಜಾ ಖಾನ್ ಪಹ್ಲವಿ ಆಳಿದರು. ರೆಜಾ ಖಾನ್ ಅವರು ಪರ್ಷಿಯಾವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್ಎಸ್ಆರ್ನಂತಹ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿತ್ತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ರಷ್ಯಾದ ಆಂತರಿಕ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುಎಸ್ಎಸ್ಆರ್ ಉತ್ತರ ಪರ್ಷಿಯಾವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟನ್ ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಸೇನಾ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. 1925ರಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಕಿರೀಟಧಾರಣೆಯ ನಂತರ, ರೆಜಾ ಶಾ ಪರ್ಷಿಯಾವನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೀರಾ?: ಪಾಕ್ಅನ್ನು ಖಂಡಿಸದ ‘ಕ್ವಾಡ್’ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಭಾರತ ಸಹಿ; ಮತ್ತೆ ತಲೆ ಬಾಗಿತಾ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ
ರೆಜಾ ಶಾಹಗೆ ಯುಎಸ್ಎಸ್ಆರ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಬಂಧವಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಯುಎಸ್ಎಸ್ಆರ್ ರಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ತುರ್ಕಮೆನ್ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನಾ ಉಪಸ್ಥಿತಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತು. 1921ರ ರಷ್ಯೋ-ಪರ್ಷಿಯನ್ ಒಪ್ಪಂದವು ವಿದೇಶಿ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದರೆ ಸೋವಿಯತ್ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ರೆಜಾ ಶಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಿದರು.
ರೆಜಾ ಶಾ 1932ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲೋ-ಪರ್ಷಿಯನ್ ಆಯಿಲ್ ಕಂಪನಿಯ ರಿಯಾಯತಿಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯಾಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡಿಹಾಕಿದರು. ಹೊಸ ಒಪ್ಪಂದವೊಂದನ್ನು ತಲುಪಲಾಯಿತು. ಪರ್ಷಿಯಾದ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ತೈಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವು ಪರ್ಷಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಗುರಿಯಾಯಿತು.
ಸೋವಿಯತ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸಲು, ರೆಜಾ ಶಾ ಜರ್ಮನಿಯನ್ನು ಮಿತ್ರನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು. ಜರ್ಮನಿಯು ಫಾಸಿಸಂನತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ರೆಜಾ ಶಾಹಗೆ ಇರಾನ್ಗೆ ಜರ್ಮನಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಟವು ಸುರಕ್ಷಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
ಜರ್ಮನಿಯು ಇರಾನ್ನ ಮೇಲೆ ವಸಾಹತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇರಾನ್ನ ಆಧುನೀಕರಣಕ್ಕೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು. 1930 ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಜರ್ಮನಿಯು ಇರಾನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿತ್ತು. ರೆಜಾ ಶಾ ಜರ್ಮನಿಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು. ರೆಜಾ ಶಾ ನಾಜಿ ಭಾವನೆಯ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಹ ಗೌರವಿಸಿದರು. 1935 ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪರ್ಷಿಯಾದ ಹೆಸರನ್ನು ಇರಾನ್ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು, ಇದು ಅದರ ಸ್ಥಳೀಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಆರ್ಯನ್ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ರೆಜಾ ಶಾಹನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
ಜರ್ಮನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಈ ಒಡನಾಟವು ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಯು.ಎಸ್.ಎಸ್.ಆರ್.ಗೆ ಆತಂಕವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನಿಯು ಯು.ಎಸ್.ಎಸ್.ಆರ್.ನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದಾಗ, ಇರಾನ್ನ ತಟಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯರನ್ನು ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ 1941 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸೋವಿಯತ್ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ರೆಜಾ ಶಾಹನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಆಡಳಿತವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
